Ciężko mi jednoznacznie określić status płyty, której będzie poświęcony ten tekst. Z jednej strony, statystyki na Spotify czy nawet pół-martwym last.fm sugerują, że bynajmniej nie jest to, jak mi się wydawało, jakaś zapomniana perełka, płyta wcale nie przeszła bez echa i miała swoje pięć minut… no dobra, jeśli nie „w mainstreamie”, to przynajmniej trochę o niego zahaczając. Z drugiej –…
A jeśli w odpowiednim momencie porzucić cyberpunkowy rave i wyruszyć w nieznajome rejony wciąż rodzącej się sceny elektronicznej, niczym The Chemical Brothers czy The Prodigy, to co się wtedy stanie? Okazuje się, że można nagrać jeden z ciekawszych albumów dekady, który kompletnie przepadł na rynku. Ach, te wyobrażenia o cyberpunku w latach dziewięćdziesiątych. Hełmy VR na głowie każdego dzieciaka bawiącego…
Warszawska wiolonczelistka ani na chwilę nie zwalnia tempa. Nawet jeśli pandemia utrudniła jej nagranie materiału z francuską kompozytorką Emilie Levienaise-Farrouch, zamiast załamywać ręce wzięła się za współpracę z gdańskim chórem 441 Hz. Efekty są… no dobra, odpuszczę sobie zabawę z tytułem tego krążka, bo i niespecjalnie jest tu miejsce na zabawę. O Resinie, czyli Karolinie Rec, wspominałem po raz pierwszy…
Dzisiaj naprawdę bierzemy sobie do serca nazwę tego bloga, bowiem jest bardzo duża szansa, że nie słyszeliście o zespole, którego płycie będzie poświęcona ta recenzja. Oczywiście szeroko pojęty „darkwave” (czy też, jak niektórzy zwykli mówić, „gravewave”) to raczej nie materiał na mainstreamowe hity, jednak sporo zespołów tworzących w tym klimacie zdobywa jakąś popularność przynajmniej w swojej niszy. A jednak wywodzące…
Odkąd zmarł Genesis P-Orridge, czuję się gorzej. Uważam, że to duża strata dla tej całej smutnej ludzkości. Ja lubię przesadzać, ale akurat w tym przypadku nie przesadzam w ogóle. Dlaczego P-Orridge przez tyle pozostaje dla mnie ważny? Otóż ten trudny, dziwny nieraz człowiek chciał pokazać, że najważniejsze w tym koszmarnym życiu, to żyć tym koszmarnym życiem wedle siebie i być…
O rany, ale mnie już męczy ta ejtisowa nostalgia. Nie zrozumcie mnie źle: też bardzo lubiłem tamtą estetykę i początkowo bardzo popierałem cały nurt. Jednak po falach nudnego synthwave’u i męczeniu „Stranger Things” na każdym kroku zostało mi tylko pytanie: ile można wałkować te same klisze bez żadnego kreatywnego przetworzenia? I wtedy wjeżdża Riki. Pierwsza płyta Niff Nawor wyszła bardzo…
Lata temu w internecie popularny był cytat przypisywany Frankowi Zappie: „mówić o muzyce to jak tańczyć o architekturze” (choć wiadomo, jak to jest ze złotymi myślami przeklejanymi po tysiąc razy, więc nie zaręczam autorstwa). Generalnie się z tym nie zgadzam, lecz w przypadku płyty, o której chcę dzisiaj opowiedzieć, może te słowa mają jakąś rację bytu. Ostatnie lata rozpieszczają miłośników…
Tło Pamiętam, jak byłem bardzo młody, miałem może czternaście lat, ojciec zabrał mnie do Wiednia i zaraz po przyjeździe poszliśmy na zakupy na Mariahilferstrasse. Weszliśmy do sklepu Virgin i nagle ujrzałem te wszystkie płyty. Było ich mnóstwo. Nie mieściło mi się w głowie, że tyle płyt może znajdować się w jednym budynku. Wiecie, wtedy, w połowie lat 90., dla młodziana,…
Warszawski producent Bartek Kuszewski powraca z nowym materiałem. Jeśli elektronika działająca na wyobraźnię jest czymś, co lubicie, to warto się zainteresować. Z Rites of Fall jesteśmy praktycznie od samego początku, czyli wydanej w 2017 roku EP-ki „Truthsayer”. Od tamtego czasu projekt doczekał się własnego labelu Leidforschung, który dwa lata później firmował jego pełnowymiarowy debiut „Towards the Blackest Skies”. „Floodwaters” to…