Gdy w 2005 roku trafiła do mnie płyta z dziwaczną okładką, zatytułowana „Odyssey”, chyba już po pierwszym przesłuchaniu pomyślałem: „Mój borze, jakichś dwóch Niemców nagrało najchwytliwszy krążek w historii wszechświata!”. Potem dowiedziałem się, że Warren Fischer i Casey Spooner wcale nie są Niemcami, a „Odyssey” to już ich druga płyta. Z chęcią sięgnąłem więc po poprzednią i jak na krążek, który pierwotnie…
00s
Pamiętam jak dziś, gdy siedem lat temu ukazywała się ta płyta. Dopadł mnie gdzieś teledysk do „To taka gra” i momentalnie uświadomiłem sobie, że skądś znam ten głos. NOT – mityczny projekt, zrzeszający muzyków moich ówcześnie ulubionych polskich zespołów, którego pierwszej płyty, „Bad Trip Boys”, za cholerę nigdzie nie mogłem dostać, bo wydała ją jakaś mała niemiecka wytwórnia. Dobrze, że…
W życiu każdego człowieka nadchodzi taki moment, w którym istota ludzka przechodzi okres fascynacji czymkolwiek. Począwszy od pielenia ogródka, poprzez budowanie schronu atomowego i eksperymenty genetyczne. I jest to coś niesamowitego, gdyż pochłania nas całkowicie i wywiera wpływ na nasze przyszłe działania, a w skrajnych przypadkach – zmienia człowieka całkowicie. Mimo że takie fascynacje przeżywam dość często (dla przykładu: ostatnio katuję japoński…
Był kiedyś taki zespół Orgy. Zasłynął jako pierwsza kapela, która podpisała kontrakt z labelem Jonathana Davisa i błyskawicznie wdarła się na listy przebojów coverem „Blue Monday” New Order. To, co odróżniało Orgy od wielu innych industrial rockowych i nu metalowych tworów, które na przełomie wieków wypłynęły dzięki coverom hitów z lat osiemdziesiątych, to fakt, że ich pozostałe piosenki również prezentowały…
Andy LaPlegua – prawdopodobnie znacie już tego pana z mojego pierwszego tekstu na jeszczenie.pl. Kiedyś, zanim stał się połączeniem bad boya, rockmana i gwiazdy porno z wąsami pedofila, nim stał się „Amerykaninem” i znalazł drugą żonę, mieszkał sobie spokojnie w swej ojczystej Norwegii. I tam imał się różnych zajęć, które mimo wszystko były związane z muzyką. To właśnie od Icon of Coil…
Kiedyś ktoś mi skomentował recenzję tej płyty mniej więcej w taki sposób: „Być melomanem i nie znać „Vain”, to jak być kinomanem i nie znać przygód Indiany Jonesa”. Porównanie cokolwiek osobliwe, wszakże słoweński duet pozostaje nieznany szerszej publice i raczej nie zanosi się, aby miało to ulec zmianie w najbliższej przyszłości (ale może nie doceniam siły oddziaływania tego bloga, hmm?)….
Trespassers William to wymarzona pozycja dla wygłodniałych indie hipsterów. O tym dream popowym kwartecie (ale tylko z dwojgiem stałych ogniw) z południowej Kalifornii wciąż mało kto słyszał, a intryguje już samą dziwaczną nazwą (zaczerpniętą z opowiadania o Kubusiu Puchatku). Dziś pozostaje już tylko zachwycać się ich dotychczasowymi nagraniami – zespół rozwiązał się na początku 2012 roku. „Different Stars”, chronologicznie druga…
Lato – ta pora roku, kiedy dochodzi do nietypowego eventu. Co roku Diablo wymyka się z Kamienia Dusz i przyjmuje postać… Słońca. Stąd też ten skwar, nie dający żyć i normalnie myśleć. No ale nie o tym miałem pisać. Zwłaszcza, że dawno nic nie pisałem i kilka osób się już z tegoż powodu zaczęło – nomen omen – pieklić. Anyway!…
Możecie nie wiedzieć, co to za Ashes Divide, być może nie powie Wam nic nazwisko Billy Howerdel. Ale gdy rzucę hasłem „A Perfect Circle”, na pewno już wszyscy skojarzycie, o co chodzi. Jeśli myślicie, że liderem tego projektu był Maynard „Tool” James „Puscifer” Keenan, to „Keep Telling Myself It’s Alright” jest płytą w sam raz dla Was: wyprowadzi Was z…